umut sarıkaya – roman

roman,edebiyat ne güzel lan..romandayız nasılsa diye her olayı buruk bir gülümsemeyle karşılamam yetiyor…birbirinden mi ayrıldı tak veriyorum buruğu,birinin başına birşey mi geldi yine esirgemiyorum buruğu..roman karakteriyim ama yaralı parmağı işemiş adam değilim…
+ ühü ühü ühü
– kamil abi!!
+ ühü ühü
– kamil abii!!!
+ ne var lan,ne var? ne var?
– fihi
+ s..tir git mına kodumun zevzeği seni…
genç adam bütün olan biteni buruk bir gülümsemeyle karşıladı ve işine gücüne baktı!…

umut sarıkaya – meşrutiyet

– oğlum ben meşrutiyeti anlamadım lan… girmem bu işe…
– abi neyini anlamıyorsun, parlemento var, bi de sen varsın.. çok basit
– parlemento varsa ben niye varım lan?..
– abi ama son sözü sen söylüyorsun?..
– e o zaman parlemento niye var lan? bence siz beni dolandırıyorsunuz..
– efendim bence sırf seçim gecesi partilere göre oy dağılımı grafiğini izlemek için bile parlementer sisteme geçilir… gerçekten çok zevkli ilemesi… anap var, diğerleri var… kandırıyormuş gibi olmayalım ama gerçekten güzel…

umut sarıkaya – facebook

– yemişim facebook’u. bütün ilkokul arkadaşlarımı bir çöp kutusuyla buldum ben…

– nasılsın lan fikret, yıllar sonra…
– bilinmeyen bir güç elimde kalemtraşla beni buraya çekti, anlamadım…
– aha ayhan da geliyor…
– phuu! phuu! sipsivri oldu lan…

umut sarıkaya – mont beni

tedarikliyim diye sevindim durdum
sıcağı görünce yandım kavruldum
mecnun oldum çöllere savruldum
kırk kapıya muhtaç eyledi mont beni…

bir garip ercanım bu dünyada konar göçerim
gâhi ağlar, gâhi gülerim
mont elde diyar diyar gezerim
onulmaz dertlere saldı mont beni…

…oha! bütün gün elde mont taşıya taşıya erdim lan… çilelerin en büyüğüymüş gerçekten. erdim be!! yuppiii!!

umut sarıkaya – montla sıç

– abi kız arkadaşımdan ayrıldım, çok mutsuzum. yaşadığım her an, her dakika bana ızdırap gibi geliyo. ühühü böyle çile görmedim.
+ montla sıç!!
– ne? abi ne diyosun? zaten acılıyım seviyorum abi.
+ sıç!
+ montla sıç!

………………

– harbiden de mutsuzlukların ızdırapların en kötüsüymüş. çok mutsuzum şu an.. aşk acısından eser kalmadı. şu anda hayatta daha büyük dertlerim var. toplan be mont! değme göte be!