umut sarıkaya – montla sıç

– abi kız arkadaşımdan ayrıldım, çok mutsuzum. yaşadığım her an, her dakika bana ızdırap gibi geliyo. ühühü böyle çile görmedim.
+ montla sıç!!
– ne? abi ne diyosun? zaten acılıyım seviyorum abi.
+ sıç!
+ montla sıç!

………………

– harbiden de mutsuzlukların ızdırapların en kötüsüymüş. çok mutsuzum şu an.. aşk acısından eser kalmadı. şu anda hayatta daha büyük dertlerim var. toplan be mont! değme göte be!

umut sarıkaya – ergen isyanı

– ya gitmiycem halamgile filan, evde oturacam… okumayacam da, çöpçü olucam.. var mı lan var mı be ?!!
+ (merhaba, ben ünlü anarşist teorisyen bakunin. beni bilen bilir, bilmeyene şöyle açıklayayım.. isyanın kitabını yazdım, başkaldırının şahı değil adeta şahbazıyım, ama ergen isyanından tiksindiğim kadar hiçbir şeyden tiksinmedim.. şuna bak kapıları çarpmalar filan, hayvan çocuğu gibi bağırıyor, orantısız büluğ..)
+ yabani gibi evde durma, hala oğlun erkan var, onla oynarsın gel..

yiğit özgür – fehmi

+ yav fehmiye bi haller olmuş, gördün mü kenan abi.. böyle bi çalımlar falan… iki kuruş para bulunca havalara girmiş.
– hayvanoğlu hayvan.
+ abi selam bile vermiyo adam…
– eşşek herif…
+ sen nereye abi? eve mi gidiyosun?
– köpek…
+ abi sen..
– şerefsiz…
+ abi sen bana mı diyosun?
– sana diyorum tabii öküz.. ödesene lan borcunu!!
+ abi sana da bi haller…
– sus be!…

yiğit özgür – tren fren

– meraba korkmayın! araba fren yapınca savruldum buraya… arkadaş olabilir miyiz?
– ay hayır…
– haklısınız… frenle gelen adamdan arkadaş mı olur. hah hah hah. frenle gelen trenle döner hah hah!!
– gider misiniz?
– araba hareket edince düşeceğim arkaya zaten…
– tutunamayanları bilir misiniz?